Sihirli Kutu

Öğretmen sınıfın bir köşesine dört yüzünde kesilip çıkarılmış geometrik şekiller (daire, üçgen, kare, dikdörtgen) olan büyük boy bir kutu bırakır. Serbest oyun saatinde çocukların kutuyu fark etmelerini bekler. Çocuklarla birlikte kutu incelenir ve bu kutunun sihirli bir kutu olduğu, çünkü her yüzünde farklı bir geometrik şekil olduğu söylenir. Öğretmen çocuklara “Haydi bu kutuyla farklı bir oyun oynayalım. Acaba nasıl bir oyun oynayabiliriz?” diye sorar ve çocukların önerilerini dinler. Çocuklardan gelen öneriler doğrultusunda oyunlar oynanır. Daha sonra öğretmen kutunun çocukların içine girebileceği büyüklükte olduğuna dikkat çekilir. Öğretmenin daha önceden bahçede ya da okulun koridorlarında hazırlamış olduğu oyun alanına geçilir. Çocuklara başlangıç çizgisinde şekil küpü (kutunun dört yüzündeki şekillerin olduğu) verilir ve iki kez küpü atacakları söylenir. İlk attıkları küp kutuya girecekleri, ikinci attıkları küp kutudan çıkacakları şekli belirleyecektir. Örneğin kare ve daire geldiyse, küpü atan çocuk önce kare olan yüzden kutuya girip daire olan yüzden çıkacaktır. Daha sonra öğretmen çocuklara başlangıç çizgisinden kutunun bulunduğu yere kadar timsah gibi sürünerek ilerlemelerini, kutuya kare olan yüzden girip daire olan yüzden çıkmalarını, aynı şekillerin üzerinden çift ayak zıplayarak yolun sonundaki sepete kadar gitmelerini ve sepetten bir nesne (büyüteç) almalarını ister. Öğretmen önce model olur ve tüm parkuru çocuklara gösterir. Öğretmen çocuklara sepetteki nesnenin (tüm çocuklara yetecek kadar sepette büyüteç bulunmaktadır) ne olduğunu bilip bilmediklerini sorar ve bu nesneye “büyüteç” dendiğini açıklar ve büyüteci “nesneleri daha büyük görmemizi sağlayan bir alet” olarak tanıtır. Büyütecin ne işe yaradığını deneyimlemek için, çocuklarla yakın bir çevredeki parka gitmeye karar verilir. Bu gezi için çocukların her birine büyütecin yanı sıra birer torba da verilir. Parkta çeşitli geometrik şekiller aranacağı söylenir. Parkta görülen farklı şekilde, dokuda ve kokudaki yapraklar, taşlar, dallar vb. toplanır. Bu arada öğretmen çocuklardan büyüteçle nesneleri incelemelerini ve gördüklerini sınıfa dönünce tartışacaklarını söyler ve ilgilerini çeken nesneleri torbalarına koymalarını ister. Çocuklar sınıfa döndüklerinde çember şeklinde oturup, torbalarındaki nesneleri tek tek arkadaşlarına tanıtır ve hangi şekle benzediği hakkında sohbet edilir. “Doğada Bulduklarımız” köşesi hazırlanabilir.