Orman Yürüyüşü

Öğretmen çocuklara daha önce orman, çöl, taşlı yol gibi farklı yerlerde yürüyüp yürümediklerini sorar. Cevaplar üzerine konuşulur, yürüyüşlerin farklı yollarda nasıl farklılaştığı hakkında çocuklara sorular yöneltilir. Cevaplarını göstererek yapmaları istenir. Sonra bu yürüyüşe yalnız değil bir arkadaşlarıyla birlikte çıkacakları söylenir ve her çocuk bir arkadaşıyla el ele tutuşup eşleşir. Öğretmen önce arkadaşlarıyla yürümeye alışmaları ve ısınmaları için birkaç dakika tanır. Sonrasında öğretmen ormanda geçen bir macera kitabını kullanarak çocuklara sözel yönergeler verir. Çocuklar eşleri ile birlikte komutları yerine getirir. Sınıfta uygun kitap bulunmadığı takdirde aşağıda verilen yönerge kullanılabilir. "Aaa, bir ses duydunuz mu? Ben/de duydum. Sanki bize seslenen bir şey var. Kulağınızı çevrede gezdirin. İyi dinleyin. Aaa yine aynı ses. Ses şu taraftan geliyor. O tarafa doğru hızlıca gidelim. Biz şimdi çok derin ve sık ağaçlardan oluşan bir ormana giriyoruz. Çalılara dikkat edin ve yavaşça ilerleyin. Yağmur başladı, kendinizi koruyun. Çamur birikintilerine dikkat edin, kaygan olabilir. Şimdi ormanın içinde bir göle geldik, ses bizi karşı taraftan çağırıyor sanki. Gölün karşısındaki kocaman kayalığın tepesinden bizi çağırıyor gizemli arkadaşımız. Kulak verin, ne diyor? Haydi kayalığa tırmanalım. En sevdiği şey bu taş atmaktır. Haydi atalım, cup, cop, cumburlop! Şimdi de biz atlayalım. Gizemli arkadaşımız bizi ilerideki çimenliklerden çağırıyor. Yürüyelim ve vardığımız yerde uzanıp, biraz kuruyalım. Arkadaşımız da çok yakında. Sesi çok yakından geliyor. Acaba üzerine mi yattık? Yoksa arkadaşlarımızın başında mı duruyor? Yoksa çimenlerin arasında mı? Haydi birlikte onu arayalım." Öğretmen arama devam ederken minik bir uğur böceği/arı/kuş gibi bir oyuncağı ortaya çıkartır ve "işte onu buldum!" der. Gruptaki çocuklar teker teker gizemli arkadaşlarını ellerine alarak onunla konuşur ve tanışırlar.